jak Witkacy nakłaniał Polaków do czystości...

Galeria warszawskiego Teatru Studio im. S.I.Witkiewicza wydała unikatowy druk (już nie do zdobycia) autorstwa najwybitniejszego witkacologa prof. Janusza Deglera pt.

Szczotki Braci Sennewaldt
(a nie Sennebaldt!)
czyli jak Witkacy nakłaniał Polaków
do czystości ciała i duszy.
Niesmaczna rozprawka
z aktualnym dodatkiem.

I dwa cytaty Witkacego z publikacji:

„...najlepsze są dla tego celu szczotki firmy Bracia Sennebaldt (Bielsko, Biała, Śląsk), które przez tę firmę polecane są do bielizny. Wszyscy, którym ofiarowałem szczotki te (a rozdałem już przeszło dwa tuziny dla propagandy) błogosławią mnie i tę firmę..."

„...jestem za wanną co tydzień, a za myciem się „na cało" mydłem i ewentualnie szczotką Sennebaldta z Białej na co dzień. Ale jak ktoś mi powie, że nie był w łaźni, a jest w dodatku już po czterdziestce, to naprawdę w mordę bym prał niechluja dla jego dobra do krwi..."

Poza tym mam nadzieję, że już za tydzień będzie do nabycia III tom „Listów do żony", a w nim ciekawe dla nas listy Witkacego pisane z Białej, w których między innymi wyraża swoje opinie o Bielsku i Białej oraz ludziach tu mieszkających.

Stanisław Ignacy Witkiewicz
LISTY DO ŻONY TOM III 1932-1935

Opracował i przypisami opatrzył Janusz Degler
Trzeci tom korespondencji Witkacego z żoną zawiera 382 listy, pocztówki, karty pocztowe i telegramy z lat 1932-1935, w których otwarcie informuje on Jadwigę o wszystkich sprawach osobistych, nieustannych problemach ze zdrowiem, wielu podróżach w poszukiwaniu klientów Firmy Portretowej oraz kłopotach z realizacją planów twórczych. Pisze wówczas pierwszą część powieści Jedyne wyjście, ale do dalszej pracy zniechęcają go nieudane starania o jej wydanie. Po siedmiu latach kończy w marcu 1934 roku sztukę Szewcy. Poświęca się przede wszystkim filozofii. Opracowuje ostateczną wersję tzw. główniaka, czyli traktatu Pojęcia i twierdzenia implikowane przez pojęcie Istnienia, w którym wykłada swój system filozoficzny (ukazuje się on drukiem w 1935 roku).
Udało mu się ocalić małżeństwo z Jadwigą, z którą łączy go teraz głęboka przyjaźń. Powodem zmartwień staje się natomiast Czesława Korzeniowska-Oknińska, która raz po raz zrywa ich, trwający od roku 1929, związek, co Witkacy niezwykle mocno przeżywa. Doskwierają mu różne choroby i dolegliwości fizyczne, a dodatkowym utrapieniem są kłopoty związane z codziennym życiem pod jednym dachem (w willi „Witkiewiczówka") z ciotką i kuzynką, które nie cenią go jako artysty i krytycznie odnoszą się do jego trybu życia.
Państwowy Instytut Wydawniczy
www.piw.pl